Gastblog #8: 50 km langs en over zee…

Vandaag het eennalaatste gastblog van deze zomer. En dit keer een blogje dat op een andere manier geschreven is. Het is namelijk voor een groot deel in (fiets) route vorm beschreven. Je kunt als het ware de tekst uitprinten, voorop je fiets vastklemmen en de route gaan rijden. Je zult er alleen nog even voor naar Zeeland moeten rijden. Het blog is deze week geschreven door Beate. Beate ken ik via het Cibap waar ik al vaak met haar samen heb gewerkt. Ze maakt prachtige foto’s en heeft zelf ook nog eens een heel leuk blog! Neem daar dus zeker ook even een kijkje als je dit blog hebt gelezen. Dan geef ik nu het woord aan Beate…
Strand Lees verder

Stedentrip Berlijn

Vorige week donderdagavond ben ik thuisgekomen van een heerlijke citytrip naar Berlijn. 5 dagen was ik hier met mijn ouders en broertje en wat was het fijn. Ik maakte uiteraard weer veel foto’s, dus ik kan weer bezig met een fotoboek. Maar eerst voor jullie een blog met info over de stad, wat ik deed en uiteraard een aantal foto’s. Later volgt er nog een blog over de hotspots die ik bezocht in Berlijn. Want die zijn er zeker!
Berlijn
Lees verder

Stedentrip Nice, de hotspots!

Vorige week konden jullie al mijn uitgebreide verslag lezen over de stad Nice in Frankrijk. Gemist? Kijk dan HIER. Vandaag deel ik met jullie de leukste winkeltjes, eettentjes en andere leuke hotspots die ik heb ontdekt. Ik hoop dat jullie er wat aan hebben mocht je nog eens naar Nice gaan. Iemand toevallig van de zomer van plan om naar zomer te gaan? 

IMG_20150511_155853

Lees verder

Stedentrip Nice, Frankrijk

Hier is ie dan eindelijk het langverwachte reisverslag van mijn stedentrip naar Nice! Zoals jullie weten ging ik met srprs.me. In DIT blogje kun je nog even nalezen wat dit ook alweer is. Ik vind het leuk om te horen dat veel van jullie deze reisorganisatie nog niet kennen, maar het wel interessant vinden of zelfs ook al hebben geboekt (Leuk Sanne!). Het was zeer geslaagd en zeker voor herhaling vatbaar om zomaar een verrassende stad te ontdekken die je nog niet kent. Lees gauw verder, maar pas op ik heb een erg uitgebreide blog geschreven! Ik hoop dat jullie er dan ook wat aan hebben, mocht je nog eens naar Nice willen. Volgende week zal ik nog een blogje plaatsen over de leukste winkels, eettentjes en andere hotspots.
IMG_20150512_114949

Lees verder

Op reis met srprs.me update!

Jaa nog even en dan is het zover, dan gaan mijn moeder en ik naar een nog onbekende stad in Europa. Vandaag een kleine update voor jullie, want ik las al in de reacties dat jullie net zo benieuwd zijn als ik! 🙂 

Schermafbeelding 2015-05-07 om 19.44.35

Nog drie dagen en zo’n 9 uur dan vliegen mijn moeder naar een onbekende stad in Europa. Om half 6 ’s ochtends moeten we in Rotterdam Airport zijn… Pff dat wordt vroeg op (om half 3 vertrekken we met de auto, we worden we door m’n vader weggebracht). Oh ik ben zo benieuwd waar we heen gaan… We hebben inmiddels de kraskaart binnen, moeilijk om niet vast te kijken waar we heen gaan hoor. Maar we wachten geduldig af tot op het vliegveld hoor! Ook hebben we een site met de weersverwachting voor de 4 dagen daar. Deze zal iedere dag worden bijgewerkt. Eerst werd het maandag 20- en dinsdag/woensdag/donderdag 19 graden. Gisteren werd het iedere dag 19 graden maar wel een zonnetje en af en toe een wolkje. En vandaag is het dit: 🙂

Schermafbeelding 2015-05-07 om 19.45.01
Oh ik hoop toch zo dat het zulk mooi weer blijft! Alleen snap ik dat maantje op de laatste dag niet (het zou toch niet de hele dag donker zijn 😉 ) Vast een foutje…
Waar denken jullie dat ik heen zal gaan?
Oja en dus geen bekende hoofdstad al Londen, Parijs of Barcelona.

Op Facebook stelde ik ook deze vraag en wat kreeg ik al veel reacties, kijken wie de ‘winnaar’ zal worden haha. Zo werd genoemd: Barcelona (kan dus al niet), Berlijn en verder is ons veel plezier gewenst. Ik krijg vast nog wel meer reacties, want ik plaatste het pas net online. Ben dan ook benieuwd naar jullie reacties!

PS. Ik zal proberen of ik ook op WordPress een blogje voor dinsdag klaar kan zetten… Heb namelijk een DIY gemaakt die ik jullie snel wil laten zien. Op Blogger kon ik wel af en toe wat blogjes vooruit maken, maar moet nog even uitvogelen hoe dat hier moet. Doeidoei!

Op reis met SRPRS.ME

Ik had echt zin om weer eens een reisje te maken. Het is namelijk steeds zo druk met school, sport en van alles en nog wat. Op reis kun je aan andere dingen denken en gewoon doen waar je zin in hebt. Ik ging natuurlijk iedere zomer met mijn ouders mee op vakantie en heb daarnaast twee keer een citytrip gedaan met mijn moeder en tante in de herfstvakantie (London en Praag!). Afgelopen herfst kon dat niet omdat ik naar Ethiopië ging… Deze zomer wil ik gaan werken en niet op vakantie, dus een mooi excuus 😉 We hadden dus gepland om in de meivakantie te gaan (eigenlijk wilde ik naar Italie in de zomer, maar dan is het vaak te heet), maar alles werd toch een beetje te duur en op het laatst kon mijn tante helaas niet meer mee. Maar avontuurlijk als ik ben ging ik toch op zoek naar een vervanging, al snel vond ik de site srprs.me, hebben we geboekt en vandaag zal ik jullie vertellen wat dit is. 

Bron: travelnext.nl

SRPRS.ME? 
Srprs.me is een vrij nieuw concept maar al erg populair. Ben je nieuwsgierig en avontuurlijk ingesteld dan is dit echt iets van jou. Je weet namelijk van te voren niet waar je heen gaat. 
Altijd als ik ergens heen ga wil ik van tevoren alles weten wat er te doen is, stippel ik plannetjes uit van de mustsees en zoek ik naar blogreviews. Hierdoor kun je vaak niet ontspannen en uitgerust vakantie houden omdat je van alles MOET zien… Met dit concept heb je dat ‘probleem’ niet want de mensen van srprs boeken een vlucht voor je en zo krijg je een week van te voren te horen wat voor weer het in het land/plaats is. Op het vliegveld kras je een ticket open en krijg je te zien waar je naar toe gaat. Echt leuk toch? Nog even een stukje over het ontstaan van srprs.me, vind ik zelf wel leuk om te lezen… 

Bron: srprs.me

Waar ga ik? 
Nou dat weet ik dus nog niet, pas op het vliegveld ;). Maar ik ga in de meivakantie, van 11-14 mei, 4 dagen naar een onbekende stad. Ik ga samen met mijn moeder en we hebben dus gekozen voor de reis citytripping (er zijn 5 keuzes). Bij de citytrip zit het volgende: 
– Fijne vliegtijden (wij dus niet, we moeten om 4.00 uur aanwezig zijn… Maar dit komt omdat wij een eigen datum hebben aangevraagd ipv die op het lijstje) 
– Goed hotel in het centrum met ontbijt.
– Dit keer geen London, Barcelona of Parijs.

Uiteraard zal ik jullie op de hoogte houden van mijn bestemming en plaats ik na afloop een reisverslag online. Oh ik vind het nu al spannend, want waar zou ik heen gaan? Mijn moeder en ik zijn al druk aan het bedenken waar het kan zijn, ik hoop stiekem op een stad in Italië… In ieder geval met mooi weer 😉 

Kennen jullie dit concept al? Lijkt het jullie ook wel wat? 
Kijk voor meer info of wil je boeken op http://www.srprs.me

Edukans Ethiopië #4

Hier dan eindelijk het laatste deel van mijn Ethiopië reis! Het duurde even maar dan heb je toch een mooi verslag. Door het op te delen heb je steeds weer een stukje en wordt het niet zo’n heel lang verslag. Terwijl ik dit typ zit ik in de trein onderweg naar huis… Hopelijk kan ik hem ook online plaatsen maar het internet zal het wel niet goed doen. Straks samen met mijn moeder naar de Ikea waar we een kerstboom voor een euro gaan halen, (nouja eigenlijk 20 euro, maar je krijgt een kortingsbon van 19 euro te besteden in de winkel). Ik mag de bon gebruiken om mooie spullen en meubels voor mijn nieuwe kamer te kopen. Die halen we niet meteen, maar in de kerstvakantie ZIN IN!!! Oke nu gauw terug naar het laatste verslag. 
 
Dag 12: Terugreis en shoppen in Jimma
Op woensdag 22-10 beginnen we aan onze terugreis. Dus we moeten weer om 7 uur bij de bus zijn, maar zoals gewoonlijk is er nog geen bus… We wachten nog even en daar is de bus dan eindelijk, een uur later dan gepland vertrekken we richting Jimma waar we weer een overnachting hebben. Tja, wachten leer je wel in Afrika haha. De weg is weer erg mooi en gelukkig zijn we al rond de middag in Jimma, waar we naar ons hotel mogen.
Haha geweldig, een paard en wagen bij een tankstation
Echt weer een goed hotel, want de vorige (die met de kakkerlakken) is vol. Gauw inchecken, onze spullen dumpen en dan lopen we naar een restaurantje waar we gaan lunchen. Hier staat zelfs pizza op de kaart, hier hopen we natuurlijk allemaal op, maar nee we krijgen gewoon weer hetzelfde eten. Maar dit keer is het wel warm en het lijkt een beetje op een broodje shoarma, heerlijk was het! Na de lunch gaan we onder begeleiding van een Ethiopiër shoppen, hier had iedereen erg veel zin in want ja niemand had nog iets kunnen kopen van die 1400 birr (60 euro). Ik ging met een aantal meiden bij Nura in de groep, nou het shoppen verliep toch wat anders dan we in Nederland gewend zijn… Hij vroeg wat we wilden hebben en vervolgens moesten wij maar achter hem aan rennen langs de vele marktkraampjes. Al gauw vonden we de koffiepotten die iedereen wilde hebben, maar hij vond ze te duur dus moesten we weer op zoek naar een andere kraam. Het is er ook nog eens heel druk, veel dezelfde spullen in de kramen en ook hier lopen overal dieren rond. Daarnaast moet je nog oppassen dat je niet werd bestolen of komen er bedelaars naar je toe. We stonden op een gegeven moment te wachten en kwam er een moeder met een klein kindje naar ons toe. Het kindje riep one birr, one birr (1 birr is iets van 20 eurocent ofzo). En stak zijn handje naar ons uit, toen we niet omkeken of reageerden kneep ze het kindje zodat het ging huilen en we wel iets zouden geven. Echt heel erg om dit te zien… We vonden de sfeer in Jimma dan ook niet zo fijn en hadden veel liever in het gezellige dorpje Bedele geshopt, nu konden we namelijk niet lekker kijken maar moesten we zeggen wat we wilden en renden we door alle straatjes heen. Maar goed ondanks alles heb ik toch leuke spulletjes gekocht waaronder wat souvenirtjes en een mooie koffiekan met kopjes voor mijzelf.
Na deze middag gingen we ook weer dineren in hetzelfde restaurant en ’s avonds zouden we een bonte avond hebben in het hotel. Vrijwel iedereen had iets voorbereid, maar ja we zitten wel in Afrika dus er zou wel weer iets verkeerd zijn waardoor we moeten wachten. En ook nu was de sleutel van de grote zaal met de eigenaar mee naar huis. Dus hebben we maar een aantal stukjes voor het hotel op de grond gedaan. Helaas kon mijn reisgroep niet meer, maar dit gaf niet. En hierna nog een laatste groepsmeeting. Het heeft ook wel weer iets als je met z’n allen op de grond zit en samen bent. Nog even snel douchen en we gingen we slapen, ik zat weer met Sanne op een kamer dus dat was ook wel gezellig.
Dag 13: Lange terugreis
Donderdag hadden we echt een hele lange dag voor de boeg, we zitten namelijk de hele dag in de bus en daarna gaan we meteen het vliegtuig in…
We konden gelukkig iets langer slapen want we hoefden pas om 9 uur te ontbijten. Wel hadden we dit weer in een ander restaurantje waar we met de bus naartoe moesten. Wat hadden ze hier heerlijk eten, je kon zelfs kiezen uit roerei of pannenkoeken. Ik had pannenkoeken met honing, en dit was lekker zeg! Maar ze maken dit wel anders dan bij ons, de eieren zitten gewoon tussen de pannenkoek zeg maar. Ook konden we hier allerlei taartjes kopen en dat deed vrijwel iedereen. Deze hieronder was een soort cake met chocolade cake en crème ertussen. Heerlijk en ook erg lekker na steeds hetzelfde eten en de koekjes van thuis!
We reizen verder naar Addis Abeba en ook nu reizen we weer door de prachtige natuur. Ik zag bijzondere vogelnestjes (op de kop met een gat aan de onderkant) en prachtige vogels. Ondertussen maakten we nu ook een tussenstop bij een koffieplantage, nou dit had ik me even anders voorgesteld… Het is gewoon een soort bos/jungle achtig gebied met hier en daar een koffiebonen struik. Wel weet ik nu dat de rode bonen rijp zijn en die worden geplukt en gedroogd. Wat bijzonder was is dat op deze plek doodshoofdaapjes leefden. Ik heb er een paar gezien, geweldig om deze eens in het echt te zien!
Even later kocht Nura een soort sinaasappels (wel hele groene) van vrouwen die langs de weg stonden. Het was een lastig stuk fruit om te eten en ook heel zuur… Gelukkig bleven er een paar bewaard want later stonden we stil en lokte Nura hiermee de bavianen die langs de weg zaten. Echt helemaal geweldig, ze renden langs de bus en pakten de stukken fruit en begonnen deze te eten. Allemaal prachtige foto’s kunnen maken!
’s Avonds rond 6 uur kwamen we dan aan in Addis, de hoofdstad van Ethiopië. Hier hadden we nog een feestelijke afsluiting in een traditioneel Ethiopisch restaurant. Er was een heerlijk buffet, live muziek en een zang en dans optreden. De mensen dansen heel raar en schudden helemaal met hun hoofd. Gelukkig hoefde ik niet mee te doen anders was ik zo duizelig en misselijk haha.
Rond 9 uur waren we op het vliegveld en konden we inchecken, nog wat laatste souveniertjes kopen, ik heb veel thee gekocht en rond 12 uur gingen we naar de gate. En zo vlogen we de hele nacht richting Istanbul, waar we rond 7 uur aankwamen. Helaas niet zo goed kunnen slapen in het vliegtuig doordat ik al een tijdje erg verkouden was en de kriebelhoest in het vliegveld opkwam. Heel vervelend, dus heb ik maar wat films gekeken en muziek geluisterd. In Istanbul hadden we een langere tussenstop, maar ook de laatste vlucht naar Nederland is goed verlopen.
Dag 14: Aankomst in Nederland
We kwamen op vrijdag de 24e rond 12 uur aan in Nederland. Na een laatste check, koffers halen en de echte groepsafsluiting konden we dan eindelijk naar onze familie. Mama en m’n tante Annie stonden mij al op te wachten en kreeg ik een roos en bloemen. We zouden met de trein terug naar huis en na nog eens twee uur in de trein kwam ik eindelijk thuis na deze lange reisdagen. Hier al gauw mijn koffer uitgepakt en souveniertjes geshowd. Mijn moeder had een taart gebakken dus die hebben we lekker opgegeten. Ik ging al vroeg naar bed, want ik was erg moe. Heb dan ook heel veel geslapen dat weekend.
Zo dit was het hele verslag van mijn reis naar Ethiopië, echt een hele bijzondere ervaring! En wie weet ga ik nog eens terug naar dit mooie land, want ik weet dat er nog andere mooie gebieden te vinden zijn. Ik hoop dat jullie het een leuk verslag vonden.

Edukans Ethiopië #3

Dag 8: Spelletjesdag, DEC en de Heineken brouwerij
Op zaterdag 18-10 hadden we een leuke dag voor de boeg. De spelletjes dag met kansarme kleuters stond namelijk op de planning. De spelletjes werden gehouden op een groot veld voor de kleuterschool. Natuurlijk hoopten we dat er veel kinderen zouden komen, maar omdat er op zaterdag altijd markt is en het niet gebruikelijk is dat de kinderen van huis zijn was het afwachten. Eenmaal aangekomen bij het veld zagen we welgeteld 5 kinderen… Allemaal wel in de prachtigste jurken, waarschijnlijk speciaal voor ons. Gelukkig kwam er later nog een hele grote groep kinderen en hadden we uiteindelijk zo’n 50 kinderen. 
De linkse foto is een van mijn favoriete foto’s uit Ethiopië 🙂 Rechts zie je dat de kinderen nooit stickers hebben gezien. Ze plakten ze overal op hun gezicht handen etc. Dit jongetje kreeg er extra veel haha

Thuis hadden we allemaal een spelletje gekregen en uitgewerkt, zo had ik samen met Suzanne olifantenvoetbal. De kinderen kregen een helft van een panty over hun hoofd met hierin een tennisbal. Vervolgens moesten ze hiermee een aantal flessen omgooien. Het was best eng voor de kleutertjes, dus mochten ze de panty ook gewoon in hun hand houden… Sommige kinderen vonden het allemaal best en en bleven wat afwachtend, anderen vonden het geweldig en waren erg vrij en druk. Het was de bedoeling dat ze allemaal langs de spelletjes liepen en dan een sticker kregen op hun kaart. Nou dit hadden ze niet begrepen want ze liepen gewoon wat rond en als ze een spel echt leuk vonden kwamen ze wel een aantal keren terug. Leuk om te zien trouwens, veel spelletjes kennen ze natuurlijk niet. Als laatst had een groepje een clownsact voorbereid, maar dit begrepen de kleutertjes volgens mij niet zo goed. Er werd niet gelachen en sommigen vonden het maar eng. Als laatst kregen wij thee en een stuk brood, gelukkig kregen de kinderen dit ook. (Eerst mochten ze alleen thee, maar wij hebben gewoon ons broodje uitgedeeld). 

Nadat de hele stoet weer met ons mee terug liep en er af en toe een kindje afzwaaide naar zijn/haar moeder of zus liepen we naar het kantoor van de DEC. Wat gewoon een koeienstal en een grasveld inhield. Hier kregen we weer een koffieceremonie en vertelden de DEC-leden wat hun werkzaamheden zijn en hoe ze de kinderen/vrouwen hier naar school krijgen. 
We gingen per bus naar het hotel waar we lunchen en vervolgens bezochten we de Heineken brouwerij (Bedele brewery, maar het is een partner van Heineken). Dit was een grote tegenvaller! Want hier moesten we alleen maar wachten, een rare veiligheidstoets maken en moesten we verdeeld in 3 groepen naar binnen. Want we moesten een helm, veiligheidsschoenen, een veiligheidsbril en oorddopjes aan en in… Eenmaal binnen bleek dat er maar weinig aan stond, want de fabriek was eigenlijk gesloten of zoiets. Maar de 2e groep, waar ik in zat, had al meer geluk want nu kwamen de kratjes de band op en begon het hele proces. Jammer dat we dit niet helemaal hebben kunnen zien. De 3e groep zag het allemaal… Als laatst kregen we allemaal een biertje aangeboden (ook dit bier is vies haha) en was de dag alweer voorbij. 
 
Dag 9: Kerkbezoek en vrije middag
Zondagochtend gingen we naar de Ethiopische kerk. Gelukkig mochten we later naar binnenkomen want anders duurde de dienst 3 uur, nu gelukkig maar een uurtje. Maar wat bijzonder om mee te maken zeg! Een vrouw schreeuwde de hele tijd, echt heel hard, en af en toe reageerden de mensen met amen of staken ze hun hand omhoog. Wij werden voorgesteld en een staflid zong zelfs een lied voor alle mensen terwijl er kaarsjes werden aangestoken. Ook werd er uit de bijbel (?) voorgelezen en hierna ging de vrouw weer verder met haar schreeuwverhaal. Heel apart om dit mee te maken, als je de Nederlandse kerk gewend bent. Wat ik wel heel mooi vond was het kinderkoor, ze zongen een aantal prachtige liederen en bewogen allemaal hetzelfde. 
Hier zie je een filmpje dat ik van het kinderkoor maakte, hopelijk doet ie het 🙂 
 
Na de kerkdienst liepen we weer terug naar ons hotel, maar dit was niet zo leuk als met de schoolkinderen. Er waren veel kinderen die bedelden om geld of probeerden te stelen. Gelukkig waren de leden van de DEC met ons mee die de kinderen af en toe op afstand hielden. Ik was blij toen we eenmaal weer in het hotel waren. 
Na de lunch zouden we naar een koffieplantage gaan, nou dit viel even tegen. We gingen gewoon voetballen ergens op een veldje. Want het bleek dat de koffieplantage maar uit 3 bomen bestond… Gelukkig zouden we er op de terugweg wel langs gaan. De culturele uitstapjes vielen dus allemaal tegen, maar we hebben wel lekker van de zon genoten en aan onze bruine kleur gewerkt hihi 😉 
 
Dag 10: Lesgeven en feest
Het is hier trouwens niet net als in Nederland 20-11-2014 maar 05-02-2007, en geen februari maar gewoon oktober. Het nieuwe jaar begint hier in september… Heel gek in het begin maar je went er gauw aan hoor! Ook de uren zeggen zij anders, maar ook hier wen je snel aan.

 

Maandag bestond weer uit een dagje lesgeven, feedbacken en de ideale les voorbereiden. Maar we waren wel erg te laat op de stageschool. Dit kwam doordat het zo erg regende dat Nura, de directeur van DEC, niet vond dat we weg mochten. We hebben gewacht tot het minder werd… Nou als je dan over de straat loopt is dit zo apart! Allemaal stroompjes en zelfs hele riviertjes zijn ontstaan. We waren erg te laat, maar er waren ook minder kinderen dan normaal. Gelukkig werd het later weer droog. De lessen zijn allemaal prima verlopen. Maar ’s middags, toen we weer naar stage moesten, zagen we de apen vlakbij de school! (de 2e keer dat we ze zagen! ) Ze waren ook nog eens heel dichtbij en dit was zo leuk om te zien. Helaas konden we niet al te lang blijven, maar we hebben toch allemaal een mooie foto kunnen maken. 
Na het reflecteren had de stageschool een koffieceremonie voor ons voorbereid. Eerst gingen we naar de girlsclub en kregen we te horen wat ze hier deden, hierna gingen we naar een soort knutselclub waar ieder kind wat vertelde over het gemaakte kunstwerk, ze maken mooie dingen joh! Als laatst was de koffieceremonie met alle twins, wat leraren en enkele directeuren, er was een speciaal brood/cake gebakken die onze groepsleidster mocht aansnijden. Iedereen van onze reisgroep zei wat hij/zij had geleerd of had meegemaakt. Vervolgens gaf de DEC directeur nog een speech, maar ook een twin en de oudste man gaven beiden een speech. Bijzonder om mee te maken. 
Alle twins en studenten uit mijn reisgroep (+ wat stagekids)
 
Na het diner hadden we nog een soort afscheidsfeest want het hotel had voor ons een bijzondere avond georganiseerd met muziek, vuur en geroosterd vlees. Heel gezellig, al was het vlees iets minder lekker haha. 
 
Dag 11: Ideale les en afscheid
Op de dinsdag was het de bedoeling dat iedereen de ideale les zou geven. Ik en mijn twin Adanech ook, en het ging allemaal super. Mijn plan was dat Adanech zelf een actieve werkvorm zou bedenken (want de eerdere lessen zei ik alles) en dit is helemaal gelukt! De lessen gingen goed en de kinderen vonden het wel heel jammer dat wij weggingen. De andere leraren trouwens ook, ze kwamen allemaal naar ons toe dat ze graag wilden dat ik nog een keer langskwam met mijn familie etc. Fijn dat ze zo open en belangstellend zijn, heel anders dan in Nederland! 
Rechts nog een favoriete foto van mij
Na de vrije middag hadden we de eindevaluatie met de twins van alle stagescholen en als laatst een gezellig diner met elkaar. Ik heb mijn twin cadeautjes gegeven zoals mijn handdoeken en spullen die ik niet meer mee naar huis zou nemen. Ze was er echt blij mee! Wij kregen allemaal een sjaal in de kleuren van de Oromia vlag. 
 
Ik heb toch besloten om er nog een laatste deel achteraan te laten komen. Omdat het anders wel een heel lang stuk wordt… En wordt het ook zo saai en veel allemaal. Dus dit weekend zal ik deze online plaatsen. Trouwens echt heel leuk al jullie lieve reacties op mijn vorig bericht over de kamer! 🙂 Leuk om te lezen allemaal. Tot snel! 

Edukans Reis Ethiopie #2

Bedankt voor al jullie lieve reacties op mijn vorige bericht! Vandaag deel twee van mijn reisverslag. 
Oh en ik heb ook een leuk nieuwtje, maar daarover later meer. Kunnen jullie al raden wat het zal zijn? (Zwolle hinthint 🙂 ) 

Dag 4: Kennismaking twins 
Dinsdag 14 oktober was het zover, we gingen dan eindelijk onze twins ontmoeten. Dit is de leerkracht waarmee je samenwerkt. Ik was heel benieuwd hoe m’n twin eruit zou zien en of ze ook een beetje Engels kon. Wat ik de vorige keer nog even vergeten te vertellen was is dat het reizen echt geweldig is! De paarden, koeien, ezels, honden, kippen en mensen lopen allemaal gewoon op straat en als de auto of bus dan toetert gaat alles aan de kant. In het begin was dit echt vreemd , maar na een tijdje denk je er niet eens meer over na dat daar gewoon midden op de weg een koe ligt te slapen… 

Maar goed de kennismaking, we liepen nu voor het eerst door Bedele heen en de mensen hier vinden dat ook heel bijzonder. We zwaaien naar iedereen en alle mensen worden dan zo vrolijk en lachen allemaal. Mooi om te zien wat je hier al met een praatje of alleen maar een zwaai kunt doen. Wat worden we bijzonder ontvangen door twee van de vier stagescholen. Er staan op twee plekken een groepje kinderen, in eigen uniform, klaar en ze zongen een lied. Dit was echt een emotioneel moment zeg. 


Na een korte uitleg gaan we in reisgroepen naar een gebouw en hier doen we een spelletje om onze twins te vinden. Mijn twin heet Adanech en als het goed is is ze 39 jaar oud. Adanech is heel erg klein en heeft een apart hooft, ze lijkt wel een beetje op een aapje haha. Alle leerkrachten noemen ons niet voor niks de tall and the small one haha. 

Na de uitleg en het programma krijgen we weer een heerlijke lunch. ’s Middags krijgen we twee workshops die handig zijn voor alle twins. Namelijk actieve werkvormen en feedback geven. Wat erg tegenvalt is de Engelse taal bij de Ethiopiërs. Sommige kunnen het erg goed, omdat zij ook Engelse les geven, maar anderen zoals de mijne kunnen het weinig tot niet. Hierdoor is het erg moeilijk communiceren en begrijpt ze veel niet. Gelukkig zijn er veel andere twins die willen helpen met vertalen, maar ook zij zijn moeilijk te verstaan door het Afrikaanse accent. Maar gelukkig went dit, als gauw kon ik het Afrikaanse Engels goed verstaan. Rond 4 uur zijn we weer terug in ons hotel, hebben we reisgroepmeeting (iedere dag met een andere maier de dag feedback), is het diner en hebben we op het eind weer een groepsmeeting. 

Dag 5/6: Lesgeven & reflecteren 
Op de dinsdag is onze eerste lesgeefdag en maken we kennis met de klassen. Iedere dag heb ik 4 klassen en wij, als leerkrachten, lopen van klas naar klas. Iedere les duurt ongeveer 45 minuten en school duurt dus van 8:00 tot 12:15 uur. In iedere klas zitten ongeveer 50 kinderen en ’s ochtends komen veel kinderen te laat. 
Ik geeft na de pauze, waar we iedere dag heerlijk brood met mierzoete thee krijgen, mijn Nederlandse les. Deze heb ik thuis bedacht volgens een Nederlandse, Engelse methode en ik gebruik mijn bestelde boek over de Jungle Book.  

 De kinderen hebben moeite om mij te verstaan, maar gelukkig vertaalt de PABO docent het voor mij en helpt af en toe met de uitleg. Wat zijn de kinderen betrokken zeg! Je merkt helemaal niet dat er zoveel kids in je klas zitten, ze zijn rustig en doen goed mee. Ze willen allemaal graag een beurt en roepen Teacher, Teacher, Teacher als ze het antwoord weten. Hierbij zwaaien ze met hun hand, het lijkt net of er allemaal vogeltjes zijn haha, zie de foto hieronder. 

De lessen verlopen erg goed en na de lunch in het hotel gaan we weer terug naar de stageschool om de lessen te feedback en nieuwe te bedenken voor de volgende keer. De leerkrachten zijn zo positief, echt je kunt niets fout doen. En dan vraag je om verbeterpunten is dit eigenlijk ook positief haha. Maar ik ben blij, want in het begin dacht ik dat Adanech nooit goed Engels zou kunnen praten. Maar gelukkig ging het steeds beter en hoe meer ze Engels sprak, hoe beter het ging. 

Op de donderdag middag hebben we nog gevoetbald met de kinderen die bij de stageschool aan het voetballen waren. Dit was zo leuk he, ze waren heel vrolijk en vonden het geweldig dat we mee gingen doen. De voetbal is trouwens gewoon een bal sokken, af en toe moet die even weer goed eromheen worden gedaan. Maar verder werkt het prima hoor! 
Trouwens we worden iedere dag omringd door hordes kinderen die met ons mee terug naar het hotel willen lopen, ze houden opeens je hand vast en vragen hoe je heet en waar je weg komt. In het begin was dit erg leuk, maar de laatste dagen begon het wel een beetje vervelend te worden hoor… 
Dag 7: Lesgeven en het huisbezoek
Op de vrijdag gaan we net als de eerdere twee dagen lesgeven vanuit de Ethiopische methode. ’s Middags gaan we heel kort onze lessen bespreken want daarna gaan we op huisbezoek bij onze twin… Spannend, want waar zou ze wonen en met wie? 
Eindelijk was het dan zover en liepen ik, Laura, Suzanne (groepsleidster) en Adanech naar het huis. Ik moest samen met Adanech onder de paraplu want het was echt super warm. Echt handig om zo je eigen schaduw bij je te hebben. 
Zoveel zwarte takken tilt een oudere vrouw. 
We moesten best een stukje lopen naar de school en op een gegeven moment kwamen we ook echt in die bekende Afrikaanse straatjes… Nadat we even hadden gepraat met kinderen die met zo’n wiel+stok aan het spelen waren kwamen we aan bij het huis. Je gaat naar binnen via een soort dicht hek en zo kom je in de ‘tuin’. Hier stonden drie fruitbomen. Eenmaal binnen werden we vriendelijk ontvangen door de hele familie. De moeder, man en zoon van Adanech waren er en ook de kinderen van haar zus en haar beste vriendin. Haar oudere dochter woont niet meer thuis. Oh wat was het leuk, ze hadden een speciale tafel voor me gemaakt met Dear Rensina and her friends, hierop stonden allemaal lekkere dingen. Helaas mochten wij veel niet hebben, vanwege de gebruikte olie, deze kunnen wij niet verdragen. Maar natuurlijk mochten we wel popcorn, koffie (want er kwam natuurlijk weer een koffieceremonie) en bananen. Na de ceremonie werden we het huis rondgeleid. Een kleine woonkamer, met een tv, slaapkamer, soort keuken en opslag. Achter het huis stond nog een douche en ook weer enkele fruitbomen. Verder werd er nog een extra huis bij gebouwd, Adanech zou hier gaan wonen met haar familie. Aan de achterkant is ook weer een zelfde kleimuur waar de achteringang zit. Best een groot huis en het viel me mee hoe arm ze waren… 
 
Het is alweer best een lang stuk geworden… De volgende keer zal ik jullie vertellen over het weekend, de spellendag en de laatste dagen. Ook hoop ik dat jullie nu een klein beetje een beeld hebben van een Ethiopisch huis. Ik denk gemiddeld, niet extreem arm of rijk, er was namelijk een leerkracht die zelfs een koelkast, blender en platte tv had…). Tot snel!

Edukans Reis Ethiopie #1

Eindelijk weer eens een blogje van mijn kant. Ik heb het de laatste tijd zo druk met school, het reizen en daarnaast heb ik ook nog sport en vele andere hobby’s… Maar mijn fotoboek is inmiddels binnen en ik ben er zo blij mee! Hij is erg mooi geworden. Daarom nu de eerste dagen van mijn reis voor jullie. Let op erg veel fotomateriaal 😉  Volgende week volgt hopelijk de weer een deel. Ik heb ze in meerdere stukken verdeeld, want anders werden de blogjes echt te lang. En zo hebben jullie iets om naar uit te kijken hihi 🙂 

Dag 1: Vliegen

Klik op de foto’s voor een vergroting

Op 11 oktober was het dan eindelijk zover, de reis kon beginnen. Om 8.45 gingen mijn ouders en ik van huis op weg naar schiphol. Hier kwamen we mooi op tijd aan. Nadat we allemaal ons persoonlijke shirt hadden gekregen, een groepsfoto en natuurlijk het afscheidnemen van de familie en vrienden kon de reis beginnen. Na een uur vertraging vlogen we om 13.00 uur richting Istanbul, na een korte tussenstop gingen we weer verder richting Addis Abeba (de hoofdstad van Ethiopië). Wat is het mooi vliegen in de nacht, je ziet al die prachtige verlichte steden en als je land zie je de stad helemaal verlicht. Eenmaal uit het vliegtuig kregen we een Ebola check, een man schijnt met een laserlampje op je hoofd. Dan schrik je wel even hoor! Maar gelukkig mochten we allemaal verder. De koffers halen, visum aanvragen en dan gaan we met z’n allen in een bus en hobbelen we naar ons eerste hotel waar we een nacht slapen. Een prima hotel met gelukkig een normale wc en alles is goed schoon. 


Dag 2: Reisdag naar Jimma

Na een hele korte nacht, we sliepen pas rond 3.00 uur, gingen we ontbijten en konden we beginnen aan de lange busreis naar Jimma waar we weer een nachtje in een hotel gaan. We zitten uren in de bus, maar het verveeld totaal niet! Het landschap is zo prachtig en steeds heel verschillend. Dan een plat landschap met plaggenhutten, veel vee en akkerbouw. Vervolgens komt er een jungle achtig gebied met natuurlijk veel bomen en we zagen hier zelfs de eerste aap, een baviaan! Ook heb je een streek waar allemaal houten huizen of kleihuizen staan en hier groeien verschillende soorten fruitbomen, denk aan banaan, sinaasappel, avocado maar ook vreemde soorten. 
Onderweg lunchen we in een leuk hotelletje het eten is alleen wat minder… Ik had spaghetti met groenten met natuurlijk injerra. Nou deze injerra is heel zuur en dus niet lekker, daarnaast is de spaghetti een beetje flauw en vettig. Maar gelukkig krijgen we eten! Overigens krijgen we bij iedere maaltijd coco cola of een soort sinas. 
Na de warme lunch gaan we weer verder, prachtige bloemen en planten komen we ook tegen. 
Kijk eens naar dat enge beest op de bloem, later hoorden we dat als je hierdoor geprikt wordt je flauwvalt…. Je ziet ze heel veel, ook op stage. 

Om ongeveer 18.00 uur komen we eindelijk aan in Jimma en na veel moeite met het keren van de bus kunnen we eindelijk het hotel binnen. Dit tweede hotel ziet er ook prima uit, er is zelfs wifi! Maar op de kamers zitten helaas kleine kakkerlakken, ieks! Nou gelukkig waren Sanne en ik niet zo bang, maar hebben we onze klamboe goed ingestopt en zijn we na de warme maaltijd snel gaan slapen. Want ’s ochtends moesten we weer vroeg op om te ontbijten en te vertrekken richting de Pabo in Jimma.

De huisjes zijn tegelijkertijd ook hun winkel… 

Dag 3: Bezoek Pabo en reis naar Bedele
Na een heerlijk ontbijt gaan we met de bus naar de Pabo hier in Jimma. Gelukkig is het niet ver. Wat en warm onthaal, alle studenten hebben vandaag vrij maar zijn speciaal voor ons naar school gekomen. We voelden ons even een beroemdheid want overal staan donkere mensen en ze maken allemaal foto’s van ons. Ze lachen en zwaaien, maar eigenlijk ook weer heel verlegen voor al die witte mensen. Heel apart om mee te maken hoor, wij maken natuurlijk ook foto’s van hen maar ze stonden op een gegeven moment gewoon om ons heen en maakten als paparazzi foto’s met hun nokia mobieltjes. 
De school was erg groot, veel gebouwen en lokalen. We kregen een rondleiding en leuk om te zien hoe blij ze hier zijn dat je naar school mag. Overal zie je veel quotes om te leren, de ramen zijn wit geschilderd zodat je niet afgeleid kunt worden tijdens het studeren en ze hebben zelfs een muur met allemaal feministische vrouwen. 

Na een lunch gaan we basketballen tegen de Ethiopische studenten/leraren. Nou dat hebben we geweten. Ze kunnen dit goed joh! Daarnaast was het erg warm en stoffig, dat zijn wij niet gewent. Er staan alleen mannen in het veld en ze doen ook allemaal trucjes tijdens het spelen. Gelukkig deden we maar 5 min. per wedstrijd want het was erg vermoeiend voor ons. Het Ethiopische team heeft geloof ik maar een keer gewisseld en wij iedere ronde haha. 
Leden van de DEC (Edukans partner in Ethiopië) en een Australische man de in Ethiopië woont. 

Na deze leuke ochtend/middag was het tijd om weer in de bus te gaan en reizen we verder naar Bedele, hier blijven we de rest van de reis. We gaan weer door de prachtige natuur, maar hoe dichter we bij Bedele komen, hoe minder sommige wegen worden. We stuiteren en hobbelen soms over de weg haha. Aan het eind van de middag komen we aan bij ons hotel, we zijn erg benieuwd want niemand heeft het hotel van te voren op internet kunnen vinden (de andere twee wel). Waar zouden we terechtkomen? Gelukkig viel alles mee, het hotel was pas net af (of het speciaal voor ons gebouwd is weet ik niet…), er wordt nog druk geklust aan bijvoorbeeld het grote terras en later inde week komt er ook wifi. Wat van mij eigenlijk niet hoeft hoor, maar een whatsapp berichtje is natuurlijk wel goedkoper dan die smsjes naar huis. We worden ontvangen door een koffieceremonie, iets wat ze hier heel veel doen bij bijzondere gelegenheden. Na de warme maaltijd snel slapen, want de volgende dag gaan we dan eindelijk onze twin ontmoeten en bekijken we het programma. 

Het hotel, sorry ik weet even niet hoe ik hem kan draaien op blogger. Rechts de koffieceremonie
Links zie je hoe ze hier steigers bouwen, van steigerhoutjes. Nou het lijk me maar eng om hier op te moeten werken. Rechts zie je de leuke tuctucs die hier overal rondcrossen. 
Uitzichten vanuit onze hotelkamer. 


Nou dit was het eerste deel, de eerste dagen waren al een hele belevenis. Ik maakte de prachtigste foto’s van de mooie uitzichten etc. Ik hoop dat jullie dit eerste stuk leuk om te lezen vonden en natuurlijk kunnen jullie nu een beetje meegenieten met de foto’s. Volgende week zal ik deel #2 en misschien #3 online zetten. Tot snel en voor nu een fijn weekend!